سهم سینما از یک نبرد سرنوشت ساز چیست؟
به گزارش جوان بین، پنجم مرداد یادآور سالروز یکی از نبردهای سرنوشت ساز کشور در ایام پایانی جنگ عراق و ایران است که سهم آن در سینمای دفاع مقدس بسیار اندک بوده است.
مرداد سال ۱۳۶۷ و بعد از پذیرش قطعنامه ۵۹۸، سازمان مجاهدین خلق (منافقین) عملیاتی را با هدف پیشروی بسمت تهران شروع کرد که در روز پنجم مرداد با پاسخ نیروهای نظامی و مردمی ایران در مکانی نزدیک کرمانشاه که بعدها به تنگه مرصاد شهرت پیدا کرد، مواجه گردید.
این عملیات در تاریخ جنگ تحمیلی عراق و ایران از جنبه های مختلف جایگاهی ویژه دارد اما فیلم هایی که از جنگ، تصویرهای را روایت کرده اند کمتر سراغ این نبرد خاص رفته اند در صورتیکه در رابطه با خرمشهر، مقاومت آبادان و یا عملیات های خیبر و بدر بیشتر فیلم تولید شده و در سالهای اخیر هم ساخت پرتره از قهرمانان و فرماندهان جنگ و پرداختن به خصوصیت های شخصی آنها برجسته تر بوده است.
در این میان و با وجود آنکه فرماندهان بیشتر کانون توجه شده اند، در سالگرد پیروزی این عملیات مهم از فیلمی میتوان یاد کرد که همین اواخر تولید شده و بر بستر قصه ای دراماتیک این نبرد را به تصویر کشیده است.
«اتاقک گلی» ساخته محمد عسگری و به تهیه کنندگی داود صبوری سال ۱۴۰۱ و در جهل ویکمین جشنواره فیلم فجر نمایش داده شد و جایزه بهترین فیلم اول و جایزه ویژه هیات داوران را دریافت کرد.
در این فیلم تورج الوند و آناهیتا افشار به همراه تینو صالحی، فریدون حامدی، هادی شیخ الاسلامی و سعید دشتی بازی کرده اند.
داود صبوری، تهیه کننده اتاقک گلی پیشتر در مصاحبه ای با ایسنا در رابطه با صحنه های پیچیده نظامی فیلم اظهار داشته بود: برای صحنه های لشکرکشی، ۴۲ تانک از شیراز آوردیم که با همکاری سپاه پاسداران امکان پذیر شد. صحنه سازی هایی مثل کامیون حمل سوخت و انفجارها هم با دقت زیادی انجام شد. در مورد بخش های عملیات مرصاد کوشیدیم خیلی با ظرافت عمل نماییم تا بتوانیم فجایعی که صورت گرفت را به خوبی به تصویر بکشیم چون ما نمی خواستیم یک فیلم نظامی معمولی بسازیم. می خواستیم نشان دهیم که چطور مردم عادی و رزمندگان با هم مقاومت کردند. در این فیلم اصلاً منافقین را نشان ندادیم، چون می خواستیم تمرکز روی مردم روستا باشد. به همین دلیل هم یک داستان عاشقانه از اهالی روستا را محور اصلی داستان قرار دادیم.
فیلمنامه «اتاقک گلی» که برپایه داستانی حقیقی نوشته شده است، یک درام اجتماعی، عاشقانه و دفاع مقدسی است و براساس گفته ی تهیه کننده برای نزدیکی به فضای حقیقی عملیات مرصاد در روستای جوان رود کرمانشاه فیلمبرداری شده است، اما انتخاب همین محل در سال ۱۴۰۱ که با یکسری ناآرامی در کشور همراه شد، ماجرای متفاوتی پیدا کرد به صورتی که تهیه کننده پشت صحنه فیلم را به اندازه داستان اصلی پرتنش می دانست.
او گفته است: «برنامه ریزی ما برای ضبط کار ۶۴جلسه فیلمبرداری بود که بعد از شروع فاز اول فیلمبرداری با اتفاقات سال ۱۴۰۱ رو به رو شدیم. دقیقاً روستایی که ما درحال ضبط فیلم بودیم محل زندگی مردم کردنشین بود. با شروع ناآرامی ها در این روستا کار برای ما ممکن نبود و ضبط فیلم متوقف گردید و عوامل به تهران بازگشتند. باردیگر بعد از ۱۵ روز و فروکش شدن اوضاع باردیگر ضبط را شروع کردیم اما این دفعه با مبحث مخالفت برخی ها در جوان رود مواجه شدیم، به هر حال ما برای نمایش بخش های جنگی عملیات مرصاد ادوات نظامی زیادی را در آن منطقه مستقر کرده بودیم. همینطور تفنگ های زیادی هم برای بازیگران تدارک دیده شده بود که همه این موارد می توانست خطرساز باشد، برای اینکه برخی مخالفین در بالای کوه ها کمین کرده بودند و به یک باره بسمت پایین حمله می کردند.
به هر حال با عنایت به ادواتی که ما در منطقه مستقر کرده بودیم باید کار ضبط فیلم انجام می شد برای اینکه نمی توانستیم همینطور تانک ها، خمپاره ها و تفنگ ها را در روستای جوان رود رها نماییم. خوشبختانه شهید عباس نیلفروشان در این که ما بتوانیم ضبط فیلمبرداری را به پایان برسانیم خیلی نقش تاثیرگذاری داشتند، ایشان با ما جلسه گذاشت و شرایط منطقه را تشریح نمود و از ما پرسید چقدر زمان برای تولید فیلم نیاز دارید و به هر حال بعد از بررسی های مختلف ایشان به ما گفت اگر می توانید ظرف ۱۰ روز کاری ضبط فیلم را به اتمام برسانید ما امنیت شما را تامین خواهیم کرد.
پس از آن شهید نیلفروشان دو گروه حفاظتی را در محل ضبط فیلم مستقر کرد تا امنیت عوامل فیلم را تامین کنند. با این وجود چندین بار مورد هجوم مخالفین فیلم قرار گرفتیم که متاسفانه یک مرتبه یکی از عوامل فیلم با چاقو تهدید شد. همینطور در یک ضبط فیلم هم یکی از مخالفین فیلم ما با چوب بسمت طراح صحنه حمله کرد که با ضربه بسمت او دستش را شکست. چندین بار هم عوامل در راه بازگشت به شهر با سنگ مورد تهدید قرار گرفتند.
فکر نکنم تابحال هیچ فیلمی در ژانر دفاع مقدس در موقعیتی شبیه ما که خودش یک جنگ محسوب می شد اثری تولید کرده باشد. ما در شرایط و استرس زیادی کار را پیش بردیم و به علت همین فضای امنیتی مجبور شدیم به جای ۶۴جلسه فیلمبرداری کار را در ۵۴جلسه به پایان برسانیم، البته این محدودیت موجب نشد که ما از فیلم چیزی را حذف یا کوتاه نماییم و فقط با تلاش بیشتر بچه ها کوشیدیم در یک موقعیت فشرده تری کار را ضبط نماییم.»
به اجمال، مرداد سال ۱۳۶۷ و پس از پذیرش قطعنامه ۵۹۸، سازمان مجاهدین خلق (منافقین) عملیاتی را با هدف پیشروی بسمت تهران آغاز کرد که در روز پنجم مرداد با پاسخ نیروهای نظامی و مردمی ایران در مکانی نزدیک کرمانشاه که بعدها به تنگه مرصاد شهرت پیدا کرد، مواجه گردید.
این عملیات در تاریخ جنگ تحمیلی عراق و ایران از جنبه های مختلف جایگاهی ویژه دارد اما فیلم هایی که از جنگ، تصویرهای را روایت کرده اند کمتر سراغ این نبرد خاص رفته اند در صورتی که در ارتباط با خرمشهر، مقاومت آبادان و یا عملیات های خیبر و بدر بیشتر فیلم ساخته شده و در سالیان اخیر هم ساخت پرتره از قهرمانان و فرماندهان جنگ و پرداختن به مشخصه های شخصی آنها برجسته تر بوده است.
در این میان و با وجود آنکه فرماندهان بیشتر کانون توجه شده اند، در سالگرد پیروزی این عملیات مهم از فیلمی میتوان یاد کرد که همین اواخر ساخته شده و بر بستر قصه ای دراماتیک این نبرد را به تصویر کشیده است.
اتاقک گلی ساخته محمد عسگری و به تهیه کنندگی داود صبوری سال ۱۴۰۱ و در جهل ویکمین جشنواره فیلم فجر نمایش داده شد و جایزه بهترین فیلم اول و جایزه ویژه هیأت داوران را دریافت کرد.
در این فیلم تورج الوند و آناهیتا افشار بهمراه تینو صالحی، فریدون حامدی، هادی شیخ الاسلامی و سعید دشتی بازی کرده اند.
داود صبوری، تهیه کننده اتاقک گلی پیش تر در مصاحبه ای با ایسنا در ارتباط با صحنه های پیچیده نظامی فیلم اعلام نموده بود: برای صحنه های لشکرکشی، ۴۲ تانک از شیراز آوردیم که با همکاری سپاه پاسداران ممکن شد. به این علت هم یک داستان عاشقانه از اهالی روستا را محور اصلی داستان قرار دادیم.
فیلمنامه اتاقک گلی که برپایه داستانی حقیقی نوشته شده است، یک درام اجتماعی، عاشقانه و دفاع مقدسی است و بر طبق گفته ی تهیه کننده برای نزدیکی به فضای حقیقی عملیات مرصاد در روستای جوان رود کرمانشاه فیلمبرداری شده است، اما انتخاب همین محل در سال ۱۴۰۱ که با یکسری ناآرامی در کشور همراه شد، داستان متفاوتی پیدا کرد به صورتی که تهیه کننده پشت صحنه فیلم را به اندازه داستان اصلی پرتنش می دانست.
او گفته است: برنامه ریزی ما برای ضبط کار ۶۴جلسه فیلمبرداری بود که پس از آغاز فاز نخست فیلمبرداری با اتفاقات سال ۱۴۰۱ روبه رو شدیم. همچنین تفنگ های زیادی هم برای بازیگران تدارک دیده شده بود که همه این موارد می توانست خطرناک باشد، به جهت اینکه برخی مخالفین در بالای کوه ها کمین کرده بودند و به یک باره بسمت پایین حمله می کردند.
به هر حال با توجه به ادواتی که ما در منطقه مستقر کرده بودیم باید کار ضبط فیلم انجام می شد به جهت اینکه نمی توانستیم همچنین تانک ها، خمپاره ها و تفنگ ها را در روستای جوان رود رها نماییم.
منبع: javanbin.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب