گواهی های انسانی، ۳۷
فرسودن بقای تروریزم
به گزارش جوان بین، میدان تعیین سرنوشت اسرائیل به مرزهای فلسطین محدود نمی گردد. هر جا که ادامه اشغال برای اسرائیل هزینه می سازد و پشتیبانی از آن برای دولت های دیگر دشوارتر می شود، بخشی از محاسبه تغییر می کند.
یادداشت مهمان، کورش علیانی، فعال فرهنگی:
یکی از جانبازان ایرانی قتل عام پیجر از قول سید شهید نصرالله، گفته بود «ما بر اسرائیل با امتیاز پیروز می شویم؛ نه ضربه فنی. ما نمی خواهیم اسرائیل را با لشکرکشی نابود کنیم؛ مقاومت و ایستادگی ما اسرائیل را نابود خواهدنمود.» این تشبیه، تفاوت مهمی را روشن می کند. قرار نیست یک ارتش بزرگ تر در یک نبرد نهائی ارتش اسرائیل را شکست دهد. مقرر است مجموعه ای از تغییرات کوچک و بزرگ، کم کم شرایط ادامه حیات اسرائیل را از میان ببرد.
شهید نصرالله در سال ۲۰۰۰، بعد از عقب نشینی اسرائیل از جنوب لبنان، از اسرائیل به عنوان موجودیتی «سست تر از خانه عنکبوت» یاد کرد. این سخن در رابطه با ضعف تسلیحاتی اسرائیل نبود. اسرائیل، خصوصاً در آن زمان، ارتش و تجهیزات پیشرفته ای داشت، اما نتوانسته بود هزینه ماندن در جنوب لبنان را تحمل کند. مقاومت نه با نابودی ارتش اسرائیل، بلکه با تغییر محاسبه هزینه و فایده، آنرا به عقب نشینی واداشته بود. تجربه لبنان نشان می داد که برتری در قدرت تخریب، لزوماً به مفهوم برتری در توان دوام آوردن نیست.
رهبر شهید هم در سال ۱۳۹۴ گفتند «تا ۲۵ سال دیگر، به توفیق الهی و به فضل الهی چیزی به نام رژیم صهیونیستی در منطقه وجود نخواهد داشت.» اهمیت این سخن، در بحث ما، فقط تعیین یک افق زمانی نیست. این افق با تاکید مداوم ایشان بر ادامه مقاومت پیوند دارد. پیشتر هم گفته بودند: «صهیونیسم در مقابل موج نسل های رو به ازدیاد فلسطینی طاقت نخواهد آورد.» یعنی در محاسبه سرنوشت اسرائیل، فقط تعداد تانک ها و هواپیماها تعیین کننده نیست؛ جمعیتی که از مطالبه سرزمین خود دست نمی کشد هم بخشی از معادله است.
اما اسرائیل تنها به منابع خود تکیه ندارد. پشتیبانی نظامی، مالی، و سیاسی آمریکا و دیگر دولت های غربی، بخشی از توان اسرائیل برای تحمل هزینه های اشغال و جنگ است. به همین دلیل، فشار بر حامیان اسرائیل جایگاهی مستقل در این منطق پیدا می کند.
رهبر شهید در پیام حج ۱۴۰۴ گفتند باید راه های کمک رسانی به اسرائیل مسدود شود و دولت های در رابطه با آمریکا، این کشور را برای توقف حمایتش تحت فشار بگذارند. معنای عملی این مطالبه روشن است؛ دفاع از اسرائیل نباید برای حامیانش بی هزینه بماند.
در نتیجه، میدان تعیین سرنوشت اسرائیل به مرزهای فلسطین محدود نمی گردد. هر جا که ادامه اشغال برای اسرائیل هزینه می سازد و هر جا که پشتیبانی از آن برای دولت های دیگر دشوارتر می شود، بخشی از همان محاسبه تغییر می کند. فشار نظامی، مقاومت اجتماعی، پایداری نسل های فلسطینی، و فشار سیاسی بر حامیان خارجی، اگر در طی زمان انباشته شوند، می توانند توان اسرائیل برای حفظ وضعیت موجود را فرسوده کنند. همان گونه که حضور خیابانی در تمام این دوران بعثت اجتماعی مردم ایران.
در افقی طولانی، باید مجموع هزینه ها از توان جبران آنها پیشی بگیرد.
این نگاه وعده پیروزی در یکروز معین نمی دهد؛ در رابطه با سازوکار پیروزی حرف می زند. تعبیر نصرالله، «پیروزی با امتیاز»، دقیقا به همین معنا است که هر عقب نشینی، هر هزینه تازه، و هر محدودیت بر حمایت خارجی، بخشی از نتیجه نهائی را رقم می زند.
نابودی تدریجی، در این برداشت، نام دیگر فرسودن شرایط بقای این حاکمیت تروریستی است.
منبع: جوان بین
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب