سینما شغل نیست یکجور زندگی است

سینما شغل نیست یکجور زندگی است به گزارش جوان بین فیلمبرداری پیشکسوت و مطرح سینما، اظهار داشت: معتقدم سینما یک شغل نیست بلکه یکجور زندگی است. کسانی که می خواهند وارد آن شوند باید متوجه باشند وارد عرصه ای می شوند که شکل زندگی بیرون نیست، یک جور دیگری است.


تورج منصوری فیلمبرداری پیشکسوت و مطرح سینما در آستانه روز ملی سینما با اشاره به اینکه اقوامش خراسانی هستند، اظهار داشت: در تهران به دنیا آمدم و بزرگ شدم. پسر خاله ام از مشهد به تهران برای تحصیل آمده بود، وی در خانه اش عکاسی و در آنجا عکس ظاهر می کرد و من هم در همان کودکی علاقه مند شده بودم تا ببینم وی در آن تاریک خانه چه کاری انجام می دهد و این کاغذ سفیدی که زیر نور قرمز تاریک خانه کم کم تبدیل به عکس می شد جادویی بود که من را ربود.
وی با اشاره به اینکه نخستین کار حرفه ای خویش را در سینمای ایران بعنوان دستیار کارگردان انجام داده است، اضافه کرد: در نخستین کار سینمایی ام دستیار زنده یاد یدالله صمدی» برای فیلم مردی که زیاد می دانست، بودم. من با فرامرز معطر (فیلمساز قدیمی سینمای ایران) هیچگاه کار مستقل نداشتم و همیشه دستیار او بودم. یک پسر جوان عاشق اینکار بودم که عکاسی می کردم و اشتیاق زیادی داشتم تا کارهایی که او انجام می داد را یاد بگیرم و هیچگاه بعنوان دستیار از او طلب دستمزد نکردم و او هم با من طوری برخورد می کرد که شاگرد او هستم. خیلی دوران طولانی نبود اما دینی که به او دارم تا انتهای عمر همراه من است.
یک روز به دانشجویی فیلمسازی آموختم و یک روز با افتخار فیلمبردار فیلمش شدم
منصوری تصریح کرد: یادم می آید وقتی قرار بود با دوربین دیجیتال کار کنم خیلی با آن آشنایی نداشتم چونکه تازه به ایران آمده بود. به دانشجوی خودم تورج اصلانی رجوع کردم و از او کار با دوربین دیجیتال را آموختم. جالب است که یک روزی من به او آموزش دادم و یک روز از او چیز بهتری را یاد گرفتم و این امر خیلی قشنگ و فرایندی شیرینی است و یک روز به دانشجویی فیلمسازی را آموختم و یک روزی فیلمبردار فیلمش شدم و با افتخار هم کار کردم.
وی با اشاره به اینکه نخستین فیلمی که بعنوان مدیر فیلمبرداری کار کرده است جادههای سرد بود، بیان داشت: در آن فیلم محمود کلاری هم حضور داشت و شیرین ترین دوران کاری من دو فیلمی است که با محمود کلاری کار کردم؛ فیلمهای آن سوی مه و جاده های سرد. همینطور همراه با علی نصیریان که بعنوان استاد و برادر بزرگتر می شناسمش و عزت الله انتظامی که بسیار دوستان خوب وآدم های فوق العاده حرفه ای بودند.
منصوری درباره همکاری خود با مسعود جوزانی هم توضیح داد: جوزانی از من خواست فیلم با من حرف بزن را با او کار کنم. آقای آقاجانیان صدابردار را از تلویزیون آوردیم، ایرج شهزادی را که آن زمان با من کار می کرد بعنوان دستیار بود، من مدیر فیلمبرداری، محمد آلادپوش به عنوان فیلمبردار و محمود کلاری عکاس فیلم و علیرضا رئیسیان دستیار بود.
وی افزود: فیلم با من حرف بزن بعنوان دومین فیلم کوتاه جشنواره فجر شناخته شد که فیلم فوق العاده موثری بود و بسیار در میان مخاطبان درخشید.
فردوس کاویانی بازیگر درخشانی است
منصوری ضمن اشاره به بازی های درخشان فردوس کاویانی هم اظهار داشت: فردوس کاویانی از بازیگرانی بود که در چند کار درخشان همچون بانو و در راه تندباد و یاد و دیدار با او کار کردم. یکی از بازی های خوبی که از وی در ذهن من مانده است این که وقتی فیلم «اجاره نشین ها» را دیدم هنوز با او کار نکرده بود؛ دائم در ذهنم این بود که داریوش مهرجویی از این نقش عمله در فیلم چه بازی خوبی گرفته است. فردوس کاویانی را نمی شناختم و نمی تونستم باور کنم که او فردوس کاویانی بازیگر است و عمله نیست. خیلی خوب بازی کرده بود و در باورم نبود که یک بازیگر می تواند تا این اندازه خوب بازی کند.
آشنایی با داریوش مهرجویی و خسرو شکیبایی
وی درباره آشنایی خود با داریوش مهرجویی هم توضیح داد: داریوش مهرجویی را خیلی تحسین کردم که با یک فیلمبرداری که به نسبت او نام و نشانی ندارد و جوان است و تاکنون با او کار نکرده است برایش فیلمنامه می فرستد. از فیلمنامه «هامون» بسیارخوشم آمده بود. باهم برای این فیلم صحبت نسبتا طولانی داشتیم و در همان جا زنده یاد خسرو شکیبایی را دیدم که پیش داریوش مهرجویی آمد.
منصوری تصریح کرد: یادم می آید آخرین پلان فیلم هامون را که می گرفتم. سوار ماشین مهرجویی بودیم و هامون پشت ماشین نشسته بود و صحنه معروفی که می گوید «یک کم به راست یک کم به چپ خدایا یک معجره نشان بده» که یک اتوبوس از کنار او رد می شود و می خواهد به دره برود و پاهایش می لرزد. کلوزآپی که از او گرفته می شود دوربین روی شانه من است و من جای پای شاگرد در پیکان نشسته بودم و پلان و برداشت آخر از فیلم هامون را با حضور خسرو شکیبایی گرفتم. مهرجویی گفت بس(هیچ وقت نمی گفت کات ) و من کات کردم. از من پرسید چطور بود و من گفتم خوب بود و وی در پاسخ گفت برای ما هم خیلی خوب بود. یادشان نبود که پلان آخر فیلم است. اصغر شاهوردی هم پشت سر هامون نشسته بود.
وی درباره همکاری خود با مسعود کیمیایی هم اظهار داشت: وقتی با مسعود کیمیایی کار می نماییم کار کردن با آدم های دیگر دشوار می باشد چونکه می داند چه می خواهد و به هیچ وجه گروه را اذیت نمی کند.
جلوی دوربین من بازیگر محدود نمی شود
منصوری در ادامه بیان داشت: من یک خصوصیت دارم که فکر می کنم اگر فیلمبردار ماندگاری شدم علتش همین یک خصوصیت است. من تنها آدمی هستم که دوربینم به صحنه محرم است یعنی به هیچ وجه دوربین من نفر اول جلوی دوربین را اذیت نمی کند و بازیگر را محدود نمی کند.
وی افزود: من معتقدم سینما یک شغل نیست بلکه یکجور زندگی است. کسانی که می خواهند وارد آن شوند باید متوجه باشند وارد عرصه ای می شوند که شکل زندگی بیرون نیست، یک جور دیگری است. وقتی پشت دوربین هستیم و کلید را که می زنیم دیگر فرزند پدرمان نیستیم، دوستی نداریم، آن لحظه تمرکز یکپارچه فقط روی موضوعی داریم که دارد خلق می شود و این یعنی یک نوع اعتیاد که هیچ لذتی بیشتر از آن نیست.
تورج منصوری، برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلمبرداری از هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر برای فیلم هامون در سال ۱۳۶۸ و برنده لوح زرین بهترین فیلمبرداری از چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر برای فیلم جاده های سرد در سال ۱۳۶۴ بوده است.
یادآور می شود، موزه سینمای ایران بعنوان مجموعه ای فرهنگی و تاریخی که راوی سیر تاریخ و تحولات سینمای ایران است خویش را موظف می داند نظرات و دیدگاه های سینماگران باتجربه و پیشکسوت را جمع آوری کرده تا نسل های آینده با نگاه و مسیر زندگی حرفه ای و نحوه خلق و شکل گیری آثار هنرمندان و صاحب نظران هنر سینما آشنا گردند.


منبع:

1400/06/19
14:11:07
5.0 / 5
120
تگهای خبر: آموزش , جوان , دانشجو , وام
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
نظر شما در مورد این مطلب
نام:
ایمیل:
نظر:
سوال:
= ۳ بعلاوه ۲
جوان بین Javanbin
javanbin.ir - حقوق مادی و معنوی سایت جوان بین محفوظ است

جوان بین

اخبار جوانان و نوجوانان