الناز شاکردوست باید پاسخگوی عددسازی در رابطه با آمار جانباختگان حوادث دیماه باشد
به گزارش جوان بین، بعد از ورود شاکردوست به ایران، با عنایت به آمارسازی ها و اشاره به عدد 40 هزار کشته در شورش های دیماه 1404، پرونده قضایی او بدون دخالت مستقیم تهیه کنندگان و شبکه های متصل پیگیری شود.
سرویس فرهنگ و هنر مشرق
- الناز شاکردوست در حالیکه در خارج از ایران به سر می برد و بیماری مادرش تاثیرات بسیار منفی براو گذاشته در پستی اینستاگرامی نوشت: این بودن مشکل تر از هزار بار مُردن است...
افسردگی ام چنان عمیق گشته که مرز بین حقیقت و کابوس را گم کرده ام...
روحم توان تحمل این تراژدی جنایت بار ترسناک تاریخی را نداشته...
من بازیگرم، یاد گرفته ام با تمام پوست و استخوان و نفس، دیگری را زندگی کنم، اما این دفعه بجای چهل هزار هموطنم، کشته شده ام...
بجای تک به تک معشوقه هایشان، بجای اعضای خانواده هایشان روحم پاره پاره گشته...
دیگر حتی انسانم آرزو نیست...
تب دارم، ناگهان زنگ تلفن... صدایی از آن سوی خط: «سیمرغ برای توست، بازی ات درخشان بوده!»
فریاد می زنم من عزادار عزیزانم هستم، کدام جشنواره، کدام جشن؟ من نه در جشنی شرکت خواهم کرد و نه دیگر هیچگاه در این خاکی که بوی خون می دهد نقشی بازی خواهم کرد،
«این نقش اصلی من است!».
الناز شاکردوست زمستان خونین ۱۴۰۴
شاکر دوست، روایت فصل اتصال
الناز شاکردوست یکی از چهره های پرحاشیه سینمای ایران است؛ بازیگری که از ابتدا بالاتر از آن که به مهارت بازیگری شناخته شود، به علت چهره و جذابیت ظاهری دیده شد. نگاهی دقیق به کارنامه او تا قبل از سال ۱۳۹۲ نشان داده است که او کمتر از آن که یک بازیگر حرفه ای باشد، یک مانکن با فرصتهای سینمایی بود. نقش های اولیه وی در فیلم هایی مانند «گل یخ» و «عروس فراری» بیشتر بر ظاهر و حضور تبلیغاتی تکیه داشت و هیچ نقطه قوت برجسته بازیگری از خود نشان نمی داد.
بخشی از آثار فاخری که الناز شاکر دوست پیش از حضور در فیلم رسوایی در آنها ایفای نقش کرده است
h3>حضور در «رسوایی»؛ نقطه عطف یا ترفند رسانه ای؟
سال ۱۳۹۲ با ایفای نقش در فیلم «رسوایی» به کارگردانی مسعود ده نمکی، شاکردوست توجه بیشتری جلب کرد. اما حتی در این نقطه حساس، انتخاب های وی و نحوه مواجهه با نقدها محل سؤال بود. شاکردوست در نشست نقد و بررسی فیلم حضور نیافت و بجای خود، نامه ای توسط مجتبی امینی قرائت شد که در قسمتی از آن آمده بود:
«من پس از یک دهه تلاش در دوران بازیگری، رنجورتر از آن هستم که در جمعی حاضر شوم که تیزی قلم هایشان همیشه اذیتم کرده است.»
این نامه و اجتناب او از حضور مستقیم نشان داده است که شاکردوست هنوز برای مواجهه با نقد آماده نبود. انتشار نامه به نظر می آید یک استراتژی محافظه کارانه برای فرار از انتقادها انتخاب نموده و او اتصالات خودرا با فعالین سینمایی نزدیک به حاکمیت تقویت کرده است.
چرخش به سوی اتصالات سیستمی
حضور وی در سال ۱۳۹۴ در افطاری موسسه آوینی و دیگر رخدادهای مشابه نشان داد که شاکردوست بجای پیشرفت مهارت های بازیگری، بیشتر به تقویت روابط و اتصالات سیستماتیک علاقه دارد. این رویکرد، با وجود ظاهر مانکن گونه و عدم محبوبیت رسانه ای، پاو با حاضر شدن در این مراسم افطاری مسیر خودرا تغییر داد و به نظر می رسید شاکردوست بالاتر از تمرکز بر پتانسیلهای بازیگری، روی پیشبرد موقعیت و سیاسی و اتصلات جدید خود سرمایه گذاری کرد.
تغییر مسیر شاکردوست به سوی نقش های جدی تر، در نهایت منجر به حضور وی در فیلمی شد که مرتضی اصفهانی، مامور سابق وزارت اطلاعات، نویسندگی آنرا بر عهده داشت. این فیلم با مشارکت فعال و هماهنگ سایر عوامل حرفه ای سینما، زمینه را برای دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن برای شاکردوست فراهم نمود.
نکته مهم این است که موفقیتهای وی در این دوره بالاتر از آن که ناشی از مهارت ذاتی و بازیگری ممتاز باشد، نتیجه تلفیقی از عوامل بیرونی، بود. این واقعیت، پرسش هایی جدی درباره ی جایگاه حقیقی وی در سینمای ایران مطرح می کند: آیا موفقیت او حاصل تلاش و استعداد فردی است یا نتیجه استراتژی هوشمندانه حضور در پروژه هایی با پشتیبانی سیستماتیک و بازیگران و عوامل برجسته؟
به عبارت دیگر، حتی وقتی شاکردوست جوایز معتبر دریافت می کند، نمی توان نقش شبکه سازی حرفه ای و انتخاب پروژه های موفقیت آمیز را نادیده گرفت. این مساله جایگاه او را نه بعنوان یک بازیگر برجسته، بلکه بعنوان چهره ای هوشمند در مدیریت مسیر حرفه ای خود تثبیت می کند.
خداحافظی و کنش اجتماعی: بازی رسانه ای یا واقعیت؟
شاکردوست در پست اخیرش اعلام نموده کهدیگر در سینما فعالیتی نخواهد داشت، اما تحلیل رویکرد او نشان داده است که این خداحافظی به احتمال فراوان نمایشی و سوری است. سابقه عملکرد او در حوزه اجتماعی و سیاسی، همچون بی تفاوتی و سکوت در بین سلبریتی ها در جریان اعتراضات آبان ۱۳۹۸، و همینطور عدم بروز هرگونه کنش رسانه ای در سال ۱۴۰۱، این شائبه را تقویت می کند که او بیشتر به حفظ موقعیت رسانه ای و ایمن ماندن از فشارهای اجتماعی اهمیت داده تا تعهد حقیقی به مواضع سیاسی یا اجتماعی.
در سال ۱۴۰۲، شاکردوست در فیلم «بی بدن» محصول شهرداری تهران و به کارگردانی کاظم دانشی حضور پیدا کرد. دانشی یکی از فعالین سینمایی نزدیک به طریقت خاص سازمان اوج است و انتخاب او برای این پروژه، بار دیگر نشان داده است که شاکردوست بالاتر از آن که به محتوای هنری و خلاقانه اثر اهمیت دهد، به شبکه ها و پروژه های پررسانه ای با پشتیبانی سیستماتیک توجه دارد.
او نه فقط در فیلم بازی کرد، بلکه در نمایش های خصوصی از محتوای فیلم دفاع می کرد و فیلمهای وایرال شده او نشان می داد که همچنان عطش دریافت سیمرغ و دیده شدن در جوایز معتبر را دارد. این رفتار، تفاوت شاکردوست با خیلی از همتایانش که مسیر حرفه ای مشابهی را طی کرده اند، به وضوح نشان می دهد: او حضورش در پروژه ها و دفاع رسانه ای از آثار، بیشتر استراتژی برای تقویت جایگاه و اعتبار شخصی است تا انتخابی صرفا مبتنی بر علاقه هنری یا تعهد حرفه ای.
به عبارت دیگر، موفقیتهای اخیر شاکردوست نه نشانه مهارت خارق العاده بازیگری، بلکه نتیجه محاسبات حرفه ای، شبکه سازی هدفمند و بهره برداری هوشمندانه از موقعیت های رسانه ای است.
نمونه مشابه شاکردوست که مسیر حرفه ای خودرا خارج از ایران ادامه داد، مهناز افشار است. افشار بعد از خروج از ایران با محدودیت های گسترده ای رو به رو شد و اگر توسط یاسین رامین حمایت نمی شد، احتمالا عدم فعالیت اقتصادی، تمام جوانب زندگی او را تحت الشعاع قرار می داد.
با این حال، تجربه شاکردوست تفاوت های مهمی دارد و بعد از ورود او به ایران، با عنایت به آمارسازی ها و اشاره به عدد ۴۰ هزار کشته در شورش های دی ماه ۱۴۰۴، پرونده قضایی او بدون دخالت مستقیم تهیه کنندگان و شبکه های متصل پیگیری شود.
این واقعیت، بار دیگر نشان داده است که مسیر حرفه ای شاکردوست تا حد زیادی با پشتیبانی سیستماتیک و موقعیت های امن رسانه ای گره خورده است و این پشتوانه های پیدا و پنهان، شجاعت او را برای دروغ سازی با اسم رمز ۴۰ هزار کشته، تقویت می کند.
حرف آخر اینکه فریاد می زنم من عزادار عزیزانم هستم، کدام جشنواره، کدام جشن؟ من نه در جشنی شرکت خواهم کرد و نه دیگر هیچ گاه در این خاکی که بوی خون می دهد نقشی بازی خواهم کرد، این نقش اصلی من است!.
الناز شاکردوست زمستان خونین ۱۴۰۴
الناز شاکردوست یکی از چهره های پرحاشیه سینمای ایران است؛ بازیگری که از ابتدا بیشتر از آن که به مهارت بازیگری شناخته شود، به سبب چهره و جذابیت ظاهری دیده شد.
منبع: جوان بین
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب