بازخوانی مهر از نواهایی برای میهن -۱۷؛
قصه ایران دوستی آقای خاص موسیقی وطن و ترانه ای که هنوز تازه است
به گزارش جوان بین، علیرضا عصار همچون خوانندگانی است که علاوه بر آثار پرطرفداری که طی سالهای اخیر منتشر نموده، در حوزه آثار ملی میهنی هم توانسته خویش را بعنوان یک هنرمند مولف و صاحب سبک معرفی نماید.
خبرگزاری مهر-
گروه هنر-
علیرضا سعیدی؛ بااینکه در تعریف و تشریح آن چه بر موسیقی ملی ایران زمین گذشت میتوان به گزاره های رسانه ای مختلفی رجوع کرد و پی به علل کاهش مخاطب در این حوزه به سبب سوءمدیریت ها و اشتباهات مختلف برد، اما یکی از بارزترین خاصیت هایی که رجعت باردیگر به آنها حداقل می تواند یادآوری و بازخوانی مناسبی برای خوانش باردیگر آثار موسیقایی در این حوزه باشد، تولید آثار ملی - میهنی مختلفی است که طی سالهای قبل توسط هنرمندان موسیقی ایرانی چه در چارچوب «آلبوم»، چه در چارچوب «تک آهنگ» و چه در چارچوب «یک اثر موسیقایی در یک آلبوم» پیش روی مخاطبان این حوزه قرار گرفته اند. آثاری که به سبب هوشمندی آهنگساز، نوازنده و خواننده در انتخاب، آنها را تبدیل به ماندگارترین و ممتازترین آثار ملی - میهنی کرده است. آثاری که خیلی از آنها فارغ از دیدگاه سیاسی - اجتماعی که در زمان انتشار خود داشتند و مخاطب می توانست به صلاحدید آن چه در روزگارش اتفاق افتاده از آن برداشت های مختلفی داشته باشد، اما دربرگیرنده مؤلفه های موسیقایی ارزشمندی بودند که نمی توان از کنار آنها به آسانی عبور کرد.
اساساً توجه به آثار موسیقایی که در حوزه های وطن دوستی و وطن پرستی توسط هنرمندان موسیقی کشورمان ساخته شده، بخصوص در اینروزها که کشورمان در بطن اتفاقات و التهابات مختلفی قرار دارد، امری اجتناب ناپذیر است که می تواند فارغ از دل زدگی ها، دعواهای سیاسی، اختلافات درون گروهی، منازعات اجتماعی و تقابل نگاههای مختلف اندیشه ای که پرداختن به آنها مجال دیگری می طلبد، شرایط روحی مناسبی را برای فرار از این التهابات فراهم سازد که گوش دادن به آن، هم موجب ایجاد روحیه وحدت طلبی و ایران دوستی و هم سبب شنیدن موسیقی می شود که روزی روزگاری نقل محافل و دستگاه های پخش صوتی خانه ها و اتومبیل ها و مغازه ها بودند اما هم اینک در مهجورترین شکل ممکن میان موجی از آلودگی های صوتی نشأت گرفته از تولیدات نازل موسیقایی قرار گرفته اند.
آنچه در سلسله گزارش های «بازخوانی مهر از نواهایی برای میهن» مورد توجه قرار گرفته، رجعتی باردیگر و اجمالی به آثار موسیقایی است که طی دهه های گذشته و سالهای اخیر توسط هنرمندان ارزشمند موسیقی کشورمان در سبک های مختلف پیش روی مخاطبان قرار گرفته اند و در این گزاره های رسانه ای بدون تقدم و تأخر زمانی به آنها می پردازیم. شرایطی که نقد و تحلیل و واکاوی هر یک از این آثار دربرگیرنده ابعاد مختلفی بوده و همیشه مورد توجه منتقدان، مدرسان و محققان این عرصه قرار گرفته اند اما در این گزارش ها تلاش می شود تا معرفی مختصری از آنها صورت پذیرد.
در هفدهمین شماره از این روایت رسانه ای به سراغ بعضی از آثار ملی - میهنی علیرضا عصار خواننده پیشگام موسیقی پاپ ایران رفتیم که با گذشت ۳ دهه از کارهای موسیقایی خود بازهم به عنوان یک هنرمند مولف، صاحب سبک و پیشگام میان طرفدارانش معرفی می شود که بااینکه پرکار نیست اما آثارش همیشه مورد استقبال شنوندگانی قرار گرفته که در این عرصه شنونده محصولاتی دغدغه مند، اندیشه محور و دارای چارچوب هستند. مسیری که عصار و همراهانش در حوزه شعر، ترانه و ملودی همیشه روی آن تأکید داشته و دارند و تلاش داشته اند ارایه کننده بسته های بدون تاریخ مصرف، مسئله محور و صاحب تفکر باشند. موضوعی که چه در حوزه ترانه، چه در حوزه آهنگسازی و تنظیم، چه در حوزه خوانندگی و حتی نوازندگی نیز ردپای وسواس و احترام به مخاطب دیده می شود و میتوان این هنرمند را در زمره یکی از مهم ترین و موثرترین خوانندگان موسیقی پاپ ایران در دهه های اخیر معرفی نمود که در کنار توجه به عناصر در رابطه با موسیقی پاپ که عمدتاً مبتنی بر ترانه های عاشقانه است، به تولید آثار ملی - میهنی و حماسی نیز توجه زیادی دارد.
چارچوبی هدفمند که حدودا از سالهای نخست دهه هفتاد شروع شد و کوشش کرد تا به سهم خود تولید کننده آثار ارزشمندی در حوزه موسیقی های ملی - میهنی باشد. فرآیندی که در آن روزگار با حضور خوانندگان و هنرمندانی چون فواد حجازی، محمد اصفهانی، خشایار اعتمادی، بهروز صفاریان، قاسم افشار، علیرضا کهن دیری و بسیاری دیگر نسل درخشانی از نوآوری و تفاوت در موسیقی پاپ را به جامعه هدف معرفی نمود. آن چنان که فارغ از خاصیت های موسیقایی و لحن خوانش این خوانندگان و هنرمندان، انتخاب ترانه و شعر نیز از درجه اهمیت خیلی بالایی برخوردار بود و باید در مسیری قرار می گرفت که این آثار در کنار ارایه لحن جدیدی از موسیقی، در حوزه محتوا نیز تازگی داشته و همانند اغلب محصولات موسیقایی این سال ها (به غیر از استثناها) تاریخ مصرف دار نباشند.
عصار با این خاصیت رفتاری در موسیقی بود که علاوه بر خاص بودن لحن خوانندگی، تلاش داشت تا به مخاطبانش این مفهوم را برساند که موسیقی پاپ علاوه بر وجوه سرگرمی سازش می تواند ابزار مناسبی برای ارایه دغدغه مندی های جامعه و دیگر مفاهیم آرمانی همچون وطن پرستی و عشق به میهن با زبانی امروزی باشد. فضایی که شیوه خوانندگی اش هم نقش خیلی موثری در معرفی شاعرانی داشت که طی همان سال ها در کنار اشعاری که می سرودند، در حوزه های ملی - میهنی هم آثار بدیع و متفاوتی را خلق کرده و حالا بواسطه پیشگامانی چون عصار می توانند به مخاطبان بیشتری از جامعه معرفی شوند. ترانه هایی که درعین خاطره انگیز بودن بازهم دارای طراوات و تازگی هستند و می توانند به عنوان آثار ماندگار موسیقایی در رابطه با وطن و میهن مورد توجه قرار گیرند. گو اینکه در جریان جنگ ۱۲ روزه و همین جنگ تحمیلی رمضان بار دیگر جلوه های پرارزش خودرا نمایان کردند و نشان دادند که این محصولات موسیقایی مبتنی بر اهداف متعالی بازهم ماندگارند و فراموش هم نمی شوند.
یکی از همین کارها قطعه ای به نام «وطن» با ترانه ای از علیرضا شجاع پور، موسیقی و تنظیم فواد حجازی و خوانندگی علیرضا عصار است که شیوه خوانش این هنرمند برای این شعر، فضای خیلی موثری را برای شجاع پورِ شاعر فراهم ساخت و باعث شد تا او به سرعت مخاطبان بیشتری برای ترانه و اشعارش پیدا کند.
اثری قابل اتکا که دربرگیرنده وجوه ممتازی در حوزه های موسیقایی و محتوایی بود و شرایطی را برای پروژه فراهم نمود که تا مدت ها به عنوان یکی از معتبرترین آثار ملی - میهنی کشورمان عرض اندام می کرد و بازهم نیز به عنوان یک اثر فاخر برای شنوندگان معرفی شده است.
آهنگ «وطن» اثری حماسی با ساختاری در حوزه موسیقی پاپ ایرانی بود که در مغایرت با یک اثر عاشقانه پر از حس قدرت، ایستادگی و شور ملی و از فرمول ساخت یک ملودی ساده فراتر رفت. یک موسیقی با ابیاتی سرشار از تصویرسازی و تاریخ کهن ایران زمین که اشعار راویان راستینی برای سرزمینی با پیشینه تاریخی کهن هستند. چارچوبی هدفمند از تاریخ سازی با قهرمانان اسطوره ای که به عنوان نمادهای مردانگی و میهن پرستی در مقابل دشمنان معرفی می گردند و چه خوب که ملودی، تنظیم و لحن خواننده به درست ترین شکل ممکن راوی این حس و حال ترانه هستند.
شاعر در نقطه ای دیگر از شعر، تعریفی عامیانه و ملموس از وطن ارایه می دهد: «وطن یعنی همه آب و همه خاک، وطن یعنی همه عشق و همه پاک»؛ حتی معروف ترین و شاخص ترین فراز این آهنگ که به یک نماد ملی تبدیل گشته، تاکید بر نام تاریخی «خلیج فارس» است: «وطن یعنی خلیج تا ابد فارس»؛ مفاهیمی که در اینروزها بشدت شکل پررنگ تری به خود گرفته و می تواند تاکیدی مهم و مستحکم برای حفظ تمامیت ارضی کشورمان دربرابر هجوم بیگانگان تلقی شود و باز می شنویم که در اینجا خواننده با لحنی منحصر به فرد فضای شورانگیزی را به گوش مخاطبان می رساند.
با تکیه برچنین استنباطی میتوان اظهار داشت که در کنار استقامت ترانه، مخاطب شنونده یک فضای موسیقایی باکیفیت و ارزشمندی است که توانسته بواسطه ملودی و تنظیم با محتوای شعر هماهنگی خوبی داشته باشد. این درحالی است که شنیدن ضرب آهنگ ابتدایی که دربرگیرنده حس یک موسیقی رزمی و پرابهت را منتقل می کند به همراه حضور یک گروه منسجم و توانمند از نوازندگان با تنظیمات فواد حجازی تنظیمی قدرتمند و ارکسترال را ایجاد کرده که توانسته حماسه کلمات را به درستی منتقل کند.
و همان گونه که پیشتر هم گفته شد، اجرای قدرتمند و دکلمه خاص علیرضا عصار یکی از برگ برنده های این قطعه موسیقایی است، چون که او علاوه بر مهارت در خوانندگی، به هنر «دکلمه اشعار» نیز شهرت دارد. عصار در این قطعه، ابیات را نه فقط با صدایی رسا و پراحساس، بلکه با تکیه بر کلمات کلیدی و حفظ ریتم شعری بازگو می کند و این شیوه، شور و حس وطن پرستی را به اوج می رساند.
به هر ترتیب آهنگ «وطن» به قول خیلی از کارشناسان و کارشناسان عرصه موسیقی می تواند بیانیه هنری فراتر از یک قطعه موسیقی معمولی به حساب آید که توانست مفاهیم والای عشق به ایران، ایثار و تاریخ کهن کشور را به زبانی عامه پسند و ماندگار به نسل های مختلف منتقل کند.
حرف آخر اینکه دریافت 16 MB علیرضا سعیدی؛ بااینکه در تعریف و تشریح آنچه بر موسیقی ملی ایران زمین گذشت می توان به گزاره های رسانه ای مختلفی رجوع کرد و پی به دلایل کاهش مخاطب در این زمینه به جهت سوءمدیریت ها و اشتباهات مختلف برد، اما یکی از بارزترین خاصیت هایی که رجعت بار دیگر به آنها حداقل می تواند یادآوری و بازخوانی مناسبی برای خوانش بار دیگر آثار موسیقایی در این زمینه باشد، تولید آثار ملی - میهنی مختلفی است که طی سالهای گذشته توسط هنرمندان موسیقی ایرانی چه در قالب آلبوم، چه در قالب تک آهنگ و چه در قالب یک اثر موسیقایی در یک آلبوم پیش روی مخاطبان این حوزه قرار گرفته اند. اساساً توجه به آثار موسیقایی که در حوزه های وطن دوستی و وطن پرستی توسط هنرمندان موسیقی کشورمان ساخته شده، بویژه در این روزها که کشورمان در بطن اتفاقات و التهابات مختلفی قرار دارد، امری اجتناب ناپذیر است که می تواند فارغ از دل زدگی ها، دعواهای سیاسی، اختلافات درون گروهی، منازعات اجتماعی و تقابل نگاههای مختلف اندیشه ای که پرداختن به آنها مجال دیگری می طلبد، شرایط روحی مناسبی را برای فرار از این التهابات فراهم سازد که گوش دادن به آن، هم باعث ایجاد روحیه وحدت طلبی و ایران دوستی و هم سبب شنیدن موسیقی می شود که روزی روزگاری نقل محافل و دستگاههای پخش صوتی خانه ها و اتومبیل ها و مغازه ها بودند اما هم اینک در مهجورترین شکل ممکن میان موجی از آلودگی های صوتی نشأت گرفته از تولیدات نازل موسیقایی قرار گرفته اند. شاعر در نقطه ای دیگر از شعر، تعریفی عامیانه و ملموس از وطن ارائه می دهد: وطن یعنی همه آب و همه خاک، وطن یعنی همه عشق و همه پاک ؛ حتی معروف ترین و شاخص ترین فراز این آهنگ که به یک نماد ملی تبدیل گشته، تأکید بر نام تاریخی خلیج فارس است: وطن یعنی خلیج تا ابد فارس ؛ مفاهیمی که در این روزها بشدت شکل پررنگ تری به خود گرفته و می تواند تاکیدی مهم و مستحکم برای حفظ تمامیت ارضی کشورمان دربرابر هجوم بیگانگان تلقی شود و باز می شنویم که در اینجا خواننده با لحنی منحصر به فرد فضای شورانگیزی را به گوش مخاطبان می رساند.
منبع: جوان بین
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب